Waar vroeger met Jantje geen land te bezeilen was en Marietje de eeuwige droomster werd genoemd, zo krijgen diezelfde Jantjes en Marietjes tegenwoordig al snel het label adhd en add opgeplakt. Wat is A(an) D(e) H(and) D(an)? Goede vraag die veel mensen verschillend zullen beantwoorden. Vanuit de farmaceutische industrie zullen ze deze vraag  bijna niet meer hoeven te beantwoorden. Overal en nergens liggen er over deze “aandoeningen” namelijk wel folders en flyers, en behalve het feit dat ze hun visie hierover drukken op papier, zowel off als online, oefenen zij ook indirekt druk uit op de vele ouders die zich vaak al voor het vierde levensjaar van hun kroost achter hun oor krabben, niet weten wat ze aanmoeten met het drukke (of levendige) en gestoorde (of creatieve, out of the box denkende en doende gedrag van hun kind). Het is maar net van welke kant je het wilt bekijken. Dan heb ik het nog niet over de kinderen met allerlei andere labeltjes.
Autisme, asperger, pddnos, ocd/odd.
Ook in het onderwijs gaat dit labelen maar door. Het instituut waar kinderen vaak nog meer tijd doorbrengen dan thuis. Waar het een veilige omgeving zou moeten bieden voor elke kind, waar iedereen zou moeten leren het beste uit zichzelf te halen, ongeacht de snelle of ietwat meer langzame kinderen. Daar waar je kind de beginselen van “leren leven en laten leven” onderricht zou moeten krijgen.
Ik ga het nu eens omdraaien.Wat is er aan de hand in het onderwijs dan?
(A)lle (d)agen (h)eel (d)ruk daar. Juffen die het vaak  niet meer aankunnen, de kinderen zelf niet meer in de klauwen hebben, zelf druk in hun hoofd zijn, met het verkeerde been uit bed gestapt, ruzie over de taakverdeling met manlief thuis, geldzorgen hebbende, (wie niet)? een demente vader moeten verzorgen ernaast, wellicht een andere baan wensen maar hier geen tijd en geld voor hebben. Door hun eigen tekortkomingen en valkuilen projecteren ze zonder te weten vaak hun ongenoegen juist op dit soort kinderen. Mischien dat de vele WEL gepassioneerde  coaches en in het onderwijs werkende mensen deze leerkrachten eens eens lesje in “acceptatie” en “omgaan met” willen geven.
Dit ten behoeve van al die prachtige diamantjes die slechts bijgeslepen hoeven worden. En nee, niet met een bijtel erin hakken, maar een beetje bijschaven hier en daar. Met liefde en wat meer geduld. Dan kom je al een heel eind. Leren te kijken wat er WEL is bij een kind. Bepaalde talenten en mooie eigenschappen naar boven weten te halen. Welke ingang kun je vinden om het kind WEL te bereiken?  Mensen, wake up, het is 2012, een nieuwe tijd is aangebroken. Alles klapt  bijna ineen…banken, politiek, geld, de zorg, het onderwijs, diploma,s,..het is straks allemaal niet veel meer waard. Dat is je kind wel!
Deze tijd vraagt om een hele andere kijk naar kinderen die wel het lef hebben op te komen voor de underdog, kinderen die oprecht zijn, spontaan, rechtvaardigen creatief. Deze mensen hebben we heel hard nodig in deze vernieuwende wereld. Bill gates, Steve Jobs, Einstein, Mozart. Allemaal individuen waar u en ik veel aan te danken hebben. Ik zat hier immers niet achter een computer met koptelefoon naar classic fm te luisteren met een gezellig lichtje aan indien deze “rare vogels” niet bestaan hadden. Waarom moeten we op elkaar lijken, als makke schaapjes over die dam gaan en als grijze muisjes leven, denken, voelen en handelen? Dat geldt ook voor de hoogsensitieve mens. Twintig procent van de bevolking schijnt fijngevoelig te zijn. Nee, maakt u zich geen zorgen, u kunt daar nu nog ongelabeld van “genieten”, want wellicht dat ze dit ook gaan plaatsen in de DSM5 van de psychiatrie.
Natuurlijk, ik zie het al voor me. “Mevrouw, we vinden u over gevoelig ( lees: sociaal) , u heeft last van perfectionisme ( ja, natuurlijk, de angst dat ik in deze maatschappij niet mezelf mag zijn), en uw rechterhersenhelft maakt overuren ( ja, daarom genieten mensen van mijn creaties, de beelden die ik schep, en kan ik me goed inleven in die ander). “Voor uw bestwil zou ik graag wat pilletjes willen uitschrijven ( spek ik die farmacie-kas ook weer), zodat u weer meer rust in uw hoofd krijgt en u zich weer beter kunt concentreren”. Ja, wij willen het beste uit de mensen halen!
Mensen, stop met die onzin, tenzij iemand sociaal en emotioneel gezien een gevaar is voor zichzelf en/of zijn medemens.Daar kan een pilletje wellicht uitkomst bieden. Het zou meer een uitzondering op de regel moeten zijn dat mensen zich laten ver-lij-den tot dit gebruik van..helemaal wat onze kinderen betreft…onze toekomst. Ik moet denken aan al die politiek getinte onzin slogans zoals : “de jeugd heeft de toekomst “, en “een slimme meid is op haar toekomst voorbereid “. Laten we dan ook vanuit de politiek een halt toeroepen tot pilgebruik, zeker als het om jonge kinderen gaat. “De jeugd heeft de toekomst”!  
Hoe zouden wij het vinden als wij straks oud en hulpbehoevend zijn en dat onze kinderen ons in tehuizen stoppen en zij er bij ons een pil in zouden stoppen met de kreet “de ouderen weer wat meer jeugd” of iets dergelijks. Dat wij van onze kinderen op onze oude dag zouden moeten horen:  “joh, je bent zo oud en saai, doe eens gezellig en gek “. En dat zij ons zouden volstoppen met extasy-pillen. Om zogenaamd het leven weer beter en leuker voor ons te maken. Laten we elkaar niet meer gek laten maken, vooral niet door bepaalde overheidsinstanties. Het is tijd het heft zelf in handen te nemen zeker anno 2015. Laat je niet zomaar iets wijsmaken. Helemaal niet als een school gaat pushen dat het vijf voor twaalf  is en ze overwegen je kind naar speciaal onderwijs te sturen als er niets aan zijn of haar gedrag veranderd. Kijk naar je rechten, en vooral naar die van jouw kind. 
Zie elk kind als een individu, ieder mens(je) is uniek. Haal het beste uit je kind, maar in eerste instantie uit jezelf, zodat je sterk kunt zijn, het mooie in ieder kind kunt zien, en je iedereen het nakijken geeft die daar anders over denkt. Scheelt trouwens ook weer een hoop depressieve, angstige mensen die van alles opgelegd hebben gekregen vanuit de maatschappij en zich in hun jeugd altijd ZO hebben moeten aanpassen, niet gehoord en gezien zijn ( zoals ze echt waren) zodat dat ze ver van hun eigen IK zijn afgedwaald met alle verdrietige gevolgen van dien.
Dus voor alle gelabelde, anders denkende en voelende mensen…Over honderd jaar zijn misschien die “normale doorsnee, saaie mensen aan de beurt, en ookal hebben we daar dan geen vat meer op..ik wil die mensen bij deze alvast een hart onder de riem steken door te zeggen: “Blijf (bij) jezelf, geloof in jezelf, je bent goed zoals je bent. Hup!! A(an) D(e) H(aal) D(aarmee)!

Mama van 6 jongetjes waarvan 2 adhdtjes en 2 hoogsensitiefjes (Hoera,wat een rijkdom) ! Zal u op de hoogte houden van de jongste 2, nu nog vrij normaal…HELAAS, ook die zijn godzijdank anders, oftewel, hoe ik ernaar kijk, heerlijk zichzelf, en een spiegel voor DIE mensen die daar moeite mee hebben.

http://moeders.nu/2012/07/wat-is-adhd-aan-de-hand-dan/#comments